Federico Bahamontes
Federico Bahamontes is waarschijnlijk een van de kleurrijkste en minst ondoorgrondelijke renners uit de historie van de wielersport. Als klimmer was hij de beste van zijn tijd en dankzij die uitzonderlijke klimmersgaven 
ontwikkelde hij zich tot een sterk ronderenner. Hij speelde in bijna iedere grote ronde een hoofdrol, maar won toch slechts éénmaal de Tour de France.
Féderico Bahamontes werd op 9 juli 1928 in het Spaanse Santo Domingo (Toledo) geboren. Al als amateur liet hij zien dat hij geen gewone wielrenner was. In 1954 werd hij prof. Legendarisch is nog steeds zijn Tourdebut. Bijna niemand kende hem toen hij op de Galibier plotseling aanzette en met een unieke stijl naar de top danste. De handen op het stuur, bijna rechtop zittend. Als hij het op zijn heupen kreeg was hij niet te houden, een klimmer pur sang, terwijl zijn hoofd bij elke pedaalslag naar links en naar rechts knikte.
Het moet voor iedereen een 
grote verbazing zijn geweest toen deze nieuwe ontdekking op de top van de Galibier plotseling afstapte, een ijsje bestelde en dat doodleuk in de berm ging zitten opeten. Hij wachtte op de achtervolgers en sloot zich vervolgens weer bij hen aan. Zijn uitleg: “Daar win je toch alleen maar seconden mee. Bovendien ben ik hier naartoe gekomen om het bergklassement te winnen.” Dat bergklassement in de Tour de France zou Bahamontes in totaal zes keer winnen, wat hem de bijnaam de “Adelaar van Toledo” opleverde.
In 1959 vertrok Bahamontes, bewust van zijn mogelijkheden, als favoriet in de Tour. In de startplaats Mulhouse zei hij al: "Ik ben gekomen om de Tour te winnen". Voor een man met een gesloten karakter als Bahamontes een opmerkelijke uitspraak. Na een fel en boeiend duel met Charley Gaul mocht de Spanjaard na de zeventiende etappe de gele trui in ontvangst nemen. In Parijs stond hij als eerste Spanjaard op de hoogste trede. Na deze triomf deed Bahamontes nog enkele keren tevergeefs een greep naar de eindzege. In 1963 werd hij tweede en in 1964 derde, waarbij hij steeds in Anquetil zijn meerdere moest erkennen.
Bahamontes onderscheidde zich tijdens zijn wielerloopbaan bijna uitsluitend als klimmer. Hij won talrijke klimkoersen, veel bergetappes en in de meeste etappe-wedstrijden ook het bergklassement. In 1958 werd hij kampioen van Spanje en in 1959 won hij de Spaanse bergtitel. In 1965 stopte Féderico Bahamontes met koersen en sindsdien heeft hij een winkeltje in Toledo en drijft hij een handel in fietsen, motoren en toebehoren. Meestal is hij echter op zijn landgoed, net buiten de stad. In Spanje is hij nog steeds ongekend populair.
