Ottavio Bottecchia
Op 1 augustus 1894 werd in het Italiaanse San Martin del Colle Ottavio Bottecchia geboren. Zijn ouders waren doodarme mensen en om wat extra geld in het laatje te brengen moest Ottavio al vroeg gaan werken in de bouw. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd hij gerekruteerd en drie jaar streed hij aan het front als mitrailleur - cyclist. Aan het eind van de oorlog werd hij alsnog krijgsgevangen gemaakt, maar hij slaagde erin om te vluchten. Na de oorlog ging hij het als
wielrenner proberen en al binnen twee jaar tekende hij zijn eerste profcontract. In 1923 eindigde hij als vijfde in de Giro d'Italia en dat leverde hem een contract op bij het Franse rijwielmerk Automoto.
In 1923 debuteerde hij ook in de Tour de France. Hij won meteen de tweede etappe en droeg een aantal dagen de gele leiderstrui. In de Alpen en in de Pyreneeën toonde hij dat hij over een uitstekend klimvermogen beschikte en uiteindelijk eindigde Botteechia de Tour als tweede achter zijn ploeggenoot Henri Pélissier. In 1924 vertrok Bottecchia als één van de grote favorieten voor de eindzege en meteen in de eerste etappe maakte hij die favorietenrol waar. Hij won die etappe, veroverde de gele trui, en stond deze de rest van de ronde niet meer af. Hij veroverde nog een aantal ritzeges en werd de eerste Italiaan die de Tour op zijn naam wist te brengen. Ook in 1925 wist Bottecchia met overmacht de Tour te winnen. Hij won weer dat jaar 4 ritten en was de derde renner die de Tour 2 keer achter elkaar wist te winnen. In 1926 stond Bottecchia nog wel aan de start van de Tour, maar was geen schim meer van de man die de 2 voorgaande ronden had gedomineerd. In de rit Bayonne – Luchon gaf hij ziek op.
Ottavio Bottecchia was een mystieke, zwijgzame Italiaan. In eigen land heeft hij, ondanks zijn 
klimmerstalent, nooit opzienbarende uitslagen gereden. Mede door het ploegensysteem werden in Italië de koersen volledig gedomineerd door de campionissimi. Bottecchia was een heel ander type renner. Van de campionissimi is er nooit iemand in geslaagd de tour überhaupt uit te rijden.
Ottavio trainde vaak op de weg van Tolmezzo naar Colomberto, omdat er daar veel scherpe hellingen op die route lagen. Op een dag troffen enkele voorbijgangers Bottecchia in Osoppo langs de kant van de weg met een schedelbreuk aan. Hoewel hij snel naar het ziekenhuis werd gebracht heeft Ottavio niet lang meer geleefd. Op 14 juni 1927 overleed Bottecchia in het ziekenhuis van Gemona zonder weer bij bewustzijn te zijn geweest. In zijn geboorteplaats werd een groots gedenkteken op zijn graf geplaatst. Pas jaren later werd er duidelijk wat er zich die middag heeft afgespeeld. Langs de weg plukte Ottavio een tros druiven, maar de eigenaar betrapte hem op heterdaad. De boer was buiten zinnen en slingerde een scherpe puntige steen naar Bottecchia, die hem op zijn hoofd trof. Pas veertig jaar later biechtte de boer op zijn sterfbed de gruweldaad op.
